Friday the 13th

Op vrijdag 13 oktober 2006 organiseerde de Desselgemse fanfare De Leiezonen weerom haar “KMV in Concert”, een alternatief concert in een populaire vorm. Deze keer pakten zij uit met een “Filmconcert”. De ondertitel “Friday the 13th” verwijst naar de datum van het concert en ook een beetje naar Hitchcock- en scary-movie-toestanden. De Leiezonen konden voor dit uniek concert ook rekenen op de medewerking van de Stedelijke Basisschool, de Vrije Basisschool, Somival en de Chiro.

De Leiezonen zetten een traditie voort waarin ze eerder al verrasten met een “Jukebox-concert” (het publiek bepaalde mee wat gespeeld werd), een “Circusconcert” (met circus-acts in een echte circustent), en tweemaal een “Night of the Dance” (waar live werd gedanst op de gespeelde muziek). Deze keer werd een tent van 600 vierkante meter op de parking van de Stedelijke Basisschool in Desselgem ingericht als een gigantische filmzaal. Onder het projectiescherm zat het fanfareorkest live filmmuziek te spelen.

fridaythe13th

De creativiteit van projectcoördinator Krist Balcaen kent geen grenzen. Aan verschillende filmamateurs, scholen en groepen (waaronder de Stedelijke Basisschool, de Vrije Basisschool, Chiro, Somival…) vroeg hij om een kortfilm te maken en te monteren op een stukje flmmuziek. In het eerste deel van de avond werden al deze kortfilms, samen ongeveer een uur, vertoond op live muziek gespeeld door de Leiezonen. De aanwezigen konden hun stem uitbrengen zodat na de pauze een “Prijs van het Publiek” voor de beste kortfilm kon uitgereikt worden. De 6de klas van de Stedelijke Basisschool mocht de prijs mee naar huis nemen.

In het tweede deel werden fragmenten van grote films getoond op voor fanfareorkest bewerkte soundtracks. Zo hoorden we onder meer muziek en zagen we fragmenten uit “Star Wars”, “The Godfather”, “Mission Impossible”, “Rocky”, “Bonanza”, “”The Life of Brian”, “Jurassic Park”, “James Bond”, “The Pink Panter”, enzovoort.

Voor de muzikanten was het geen gemakkelijke klus. Het programma was nogal omvangrijk en sommige nummers zijn ook vrij moeilijk of soms ook monumentaal, “lastig” dus voor blazers. Ook dirigent Diederiek De Roeck moest op zijn tellen passen, want

dikwijls werd in een aangepast tempo en synchroon met de beelden gespeeld. Na het concert kon het publiek natuurlijk napraten en zelfs een danspasje wagen.